Empati İyileştirir

Empati denilince akla ilk gelen tanım kendimizi başkasının yerine koymak geliyor. Buna ancak ve ancak sempati denilebilir. Sempati herkeste vardır çünkü doğal bir eğilimdir. Yakınlık kurmak isteyen sıcakkanlı bir duygudur.

Oysa empati daha bilinç içeren, farkındalık ile gösterebileceğin bir durumdur.

Aşağıdaki diyaloglara baktığımızda, sınavdan düşük aldığı için üzülen birine:

‘’Ben de düşük aldım ama hiç senin kadar üzülmedim.’’

Yaşça daha büyük olanların yaşça küçük olanlara söyledikleri:

‘’Ben senin yerinde olsaydım bu kadar acele etmezdim, önünde daha çok yılların var.’’

Son zamanlarda ise hepimizin söylediği:

“ Madem şiddet görüyor, neden ayrılmıyor? Ben katlanamazdım hemen boşardım. Sonuçta hangi çağda yaşıyoruz? Demek o da katlanmayı kabul ediyor.” gibi empati yaptığımızı düşündüğümüz cümleler duyuyoruz.

 Gerçekte, karşımızdaki insanın hangi engellere takılıp ilerleyemediklerini farketmekte zorlanıyoruz.

Herkesin kendine göre bir hayali ve bir engeli var.

Sınavdan düşük alan birinin hayali yüksek almak, hayatta daha acemi olan birinin hayali daha olgun kararlar verebilmek olabilir.

Şiddet gören, boşanmak isteyen ya da istemeyen, evli çiftin hayali şiddet görmemek olabilir. Yapılması gereken şeyler çok basit eylemler gibi görünebilir, kesinlikle öyle olabilir.

Belki de zordur, kim bilir?

Bizim başımıza gelse, ağzımızdan çıktığı kadar kolay olmaz kendimizin sırtını sıvazlamak. Kırılganlaşırız, kapatırız kendimizi, anlaşılmadığımızı düşünürüz.

Çaresiz hissederiz… Kim bilir?

Zorlukları ancak yaşayan bilir.

Peki biz bu durumda ne yapmalıyız?

Evet, yaşamadık aynı şeyleri. Acı eşiğimiz daha yüksek onlardan, acı karşısında daha güçlüyüz belki,

Ya da “aynı yolu biz de geçtik, böyle olursa daha iyi olacak senin için. Benim deneyimim bu ve senin de benim gibi davranmanı istiyorum” demek istiyoruz belki.

Ama öyle olmuyor, empati çok daha mütevazi ve derin bir kavram.

Hepimizin yaşadığı durumlar aynı da olsa deneyimi farklı, dolayısıyla tepkisi de farklı. Herkes kendi yolunu kendi deneyimleriyle oluşturuyor.

Özgün ve öznel bir yolculuk bu…

Bizi benzer kılan şey ise duygularımız. Her birimiz farklı durumlara üzülsek de, mutsuzluk duygusu herkeste ortaktır.

Herkesin çaresiz hissettiği durumlar da farklıdır ama çaresizlik hissini herkes bilir.

Bizim yapacağımız şey ise karşımızdakinin çaresiz hissettiği durumda, dönüp kendimizin de aynı duyguyu hissettiğimiz anı hatırlamak.

“O an ne hissettim, bana ne iyi geldi, bana neler dediler bende ne kaldı, nasıl kendimi daha iyi hissettim?”

İşte empati bu

Ve bu o kadar iyileştirici ki!

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Nilay Ece Kaçar - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Milas Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Milas hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Haber Milas editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Milas değil haberi geçen ajanstır.